Friday, June 20, 2008

ศักดินา..ถอดใจซะแล้ว

ถอยดีก่า..ม่ายอาวดีกา เสียงขี้เมาแหกปากครวญเพลงโปรดดังลั่นซอย เป็นเวลาเดียวกันกับที่อาจารย์รัฐศาสตร์จูงลา กำลังเจี้อยแจ้วผ่านจอตอนกลางดึก เกี่ยวกับวิกฤติการเมืองในสารขัณฑ์ หลักใหญ่ใจความคือบอกว่า ให้ลองเปลี่ยนวิธีคิดดู เพราะอาจจะถึงเวลาต้องหันมาหาความจริงกันแล้ว

จากนั้นยังเม้าท์ต่อไปอีกว่า วิกฤติครั้งนี้เป็นการเผชิญหน้ากันของคน 14 ล้าน กับ 10 ล้านคน ถ้าปะทะกันเมื่อไหร่ ไม่ใครก็ใครต้องเละตุ้มเป๊ะเป็นแน่ เลยเสนอไอเดียว่า ทำไมไม่ใช้ประชาธิปไตยมาจัดการกับปัญหาความขัดแย้งหละ ประชาธิปไตยจะทำให้คนที่มีความเห็นต่างกันสามารถอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติ เออ..ถ้าพูดอย่างนี้ซะตั้งกะ 3 ปีที่แล้ว มันก็ไม่มีวันนี้หรอก'จารย์

ก็ไม่รู้ว่าใครก็อปใคร แต่ความเห็นมันดันไปสอดคล้องกับแมลงสาบอาวุโสโดยไม่ได้นัดหมาย เลยต้องกลับไปพลิกดูหนังสือพิมพ์ขยะรายวันหัวเขียว คอลัมน์ของเจ้าจิ้งเหลน ประชุมเพลิง แหม..มันเกริ่นนำซะหยดย้อย บอกว่าอาจมหมอทู่เรศ บัดสี ท่านเป็นคนมีใจสูง มองจากมุมสูง.. อ้วก..เจ้าขี้เมาคนเดิมอ้วกแตกจนได้ เป็นอย่างนี้ประจำ

ใจสูงไม่สูงใครจะไปรู้ได้ แต่มุมสูงนี่แน่นอน คนกำลังจะโดดตึกตาย ภาพสุดท้ายก็ต้องมองจากมุมสูงแหงๆ แต่เอาเหอะ ยังไงก็ยังอุตส่าห์มองมาได้ตั้ง 3 ข้อแน่ะ ข้อแรกบอกว่า ให้ยอมรับสภาพปัจจุบันซะ อย่าไปคิดเปลี่ยนขั้ว เพราะมันจะขัดแย้งกันไม่จบ เออ..พูดดีคิดดีก็เป็นกับเค้าเหมือนกันแฮะ

แต่โถพ่อคุณ อุตส่าห์ทำทางมาซะดิบดี แค่ขึ้นต้นไปได้ข้อเดียวก็ดีแตกซะแล้ว ที่เหลือ 2 ข้อดันแว้งไปกัดทักษิณซะจมเขี้ยวตามฟอร์ม ไม่เสียยี่ห้อแมงกะจั๊วจริงๆ ให้ดิ้นตาย สรุปสุดท้าย ไปๆมาๆมันก็คิดอย่างเก่านั่นแหละเจ้าเฒ่า มีแปลกใหม่มาจึ๋งเดียวก็ตรงข้อ 1 เท่านั้นจริงๆ

นั่นเป็นแซมเปิ้ลเล็กๆน้อยๆ จากคนที่แสดงความประสงค์ ออกมาโชว์วิธีกลับหลังหันหน้าด้านๆให้ดู แต่พูดกันตามตรง หลังๆมานี้มันก็มีสัญญาณว่า ศักดินาชักจะถอดใจแล้วเหมือนกัน สังเกตุง่ายๆ ยิ่งนับวันนักวิชาเกินชักจะหลงคีย์กันเยอะขึ้น สุ้มเสียงชักจะแปร่งๆ แกว่งไปก็แกว่งมา ทำท่าว่าจะร้องไปคนละเพลงสองเพลงซะแล้ว

หันไปทางผู้หลักบักใหญ่ทั้งหลาย กำลังนี้ก็ทะยอยเผ่นหนีออกนอกเมืองกันอุตลุต บางคนไปไม่เป็น ยังอุตส่าห์มุดเข้าไปลี้ภัยในโรงพยาบาลก็เอา เห็นแล้วก็เป็นห่วง ยังไงก็ระวังกันไว้บ้างเน้อ ขาออกก็ออกมาทางเดิมหละ อย่าให้ต้องเอาออกด้านหลังก็แล้วกัน...

ก็จะไม่ให้ถอดใจยังไงไหวล่ะ วัดกระแสหยั่งเสียงทีไรก็แพ้กระจุยทุกที อุตส่าห์ส่งมารทั้งห้าออกมาป่วนเมือง เบื้องหลังเบื้องลึกเตรียมเคลียร์หน้าไพ่รอคั่วสเปโต หวังไพ่ปฏิวัติเต็มที่ แต่ที่ไหนได้ ลุงหมักดันจั่วเอาไปกินจ้อย วืดไปตานี้เล่นเอาแทบจะหมดแรง ลำพังประท้วงเย้วๆ มันยึดอำนาจรัฐได้ซะเมื่อไหร่ ต่อให้ประท้วงไปให้ตาย ถ้าปฏิวัติไม่ได้ก็หมดกัน

มาถึงวันนี้แล้ว ใครกล้าปฏิวัติต้องถือว่าโง่เต็มที แต่อย่าทำเป็นเล่นไป เรื่องโง่ๆนี่ยังวางใจทหารได้เสมอ ลุงหมักเลยต้องแท็กทีมกับผบ.ทบ. จับตัววางตาย ไม่ให้ทหารโง่ๆกระดิกกระเดี้ยได้ จริงๆก็เพื่อช่วยเซฟชีวิตพวกมันด้วยแหละ เพราะถ้าขืนออกมาอีกที งวดนี้ได้ยิงกันสนั่นเมือง

ก็พวกโง่ๆมันดันขู่ไว้ก่อนว่า ถ้าปฏิวัติสำเร็จเที่ยวนี้ไม่มีหน่อมแน้ม จะจับคู่แค้นมายิงเป้าเรียงตัวให้หมดเรื่องหมดราว ใจจริงคงกะขู่ให้คนกลัว แต่ที่ไหนได้ กลายเป็นว่าไปเตือนให้อีกฝ่ายสู้ตาย แล้วทหารฝ่ายประชาธิปไตยเค้าก็มีมากกว่า ถือกล้าปฏิวัติเที่ยวนี้ รับรองได้ว่า ต้องมีทหารฮีโร่ออกมาปราบกบฏเหมือนที่ฟิลิปปินส์แน่นอน

ทิ้งไพ่ไปทีละใบจนแทบไม่เหลือ ทุกวันนี้ที่ยังพออาศัยได้ก็มีแต่สื่อ แต่แค่สื่อมันจะไปทำอะไรได้ เอาแค่ช่วยประคองเกมส์ ไม่ให้ล้มคว่ำคะมำหงายไปต่อหน้าต่อตา ก็นับว่าบุญหัวแล้ว แต่ถึงยังไงก็ยังต้องนับถือน้ำใจกัน เพราะจะว่าไปแล้ว ที่เลี้ยงไม่เสียข้าวสุกแน่ๆ ก็เห็นมีแต่สื่อนี่แหละ เรียกว่าเลวได้เสมอต้นเสมอปลายไม่มีหลุกหลิกจริงๆ

ความจริงไม้้เด็ดที่หวังกันไว้เต็มที่ หลังจากพวกกบฏตกม้าตายไปเรียบร้อยแล้ว ก็คือพรรคเก่าแก่โบราณเก๋ากึ้ก แต่พูดถึงมันทีไร ศักดินาก็อยากจะบ้าตายทุกที เพราะทั้งช่วยเชียร์ช่วยหนุน ช่วยดุนช่วยดัน ช่วยเงินช่วยโกงสารพัด ยังเข็นมันไม่ขึ้น เล่นเอาอ่อนอกอ่อนใจไปตามๆกัน แล้วดูสิ มันมีสำึนึกกันซะเมื่อไหร่

ดูไปดูมา แม้แต่ศักดินายังถอยกันจนสุดซอยแล้ว เพราะไพ่ใบสุดท้ายอย่างม็อบมาร หงายออกมาก็โบ๋แต้ม ตั้งแต่ถูกลุงหมักสับขาหลอกให้จั่วลมจนหัวทิ่ม จากนั้นก็ฟอร์มหลุดมาโดยตลอด วันๆได้แต่นั่งแช่จนรากงอกอยู่บนถนนราชดำเนิน ผลาญค่าโสหุ้ยเล่นๆวันละล้าน เล่นเอานายทุนควักกันจนกระเป๋ามัน

เรื่องทุนนี่มันเรื่องใหญ่ จะหาคนที่ต้นทุนสูง กระเป๋าหนักควักคล่อง ควักกันได้ยาวๆอย่างเสี่ยอนุบาล ยังมีที่ไหนอีก นี่ยังดีว่าปลุกม็อบมาได้แค่หยิบมือเดียวนะนั่น ถ้าเกิดจุดติดมากันเป็นแสนอย่างที่คุยเอาไว้ ป่านนี้ได้กินล้างกินผลาญ ชิพผายกันไปตั้งแต่ต้นมือแล้ว

สุดท้ายจวนตัวขึ้นมา ศักดินาก็แค่เข้าเกียร์ถอย สงสารแต่พวกสื่อกับนักวิชาเกิน ที่บ้าเลือดเทกระเป๋าแทงไปจนหมดตูดแล้ว งานนี้ไม่มีเหลือแม้แต่ค่ารถกลับบ้าน 

สุดท้ายคงได้แต่ทำใจ ยังไงก็ต้องตายคาบ่อน

วโรทาห์: 20 มิ.ย. 51

No comments: